14.1......."nie lubię jej/ nie jest ciekawa"...

[Bartol3]

ja zrozumialem ze chodzi o pierwsze rozbicie

[Bartol3]

ja zrozumialem ze chodzi o pierwsze rozbicie

[pwarych]

matecki napisał -

UMIEJĘTNOŚCI przede wszystkim. Jak się je ma to nie trzeba wierzyć, tylko wbijać.

Nie zgodzę się z tym
Autor pewnej strony napisał -
Podobnie ze sportowcami. Czy najpierw człowiek osiąga mistrzostwo świata w jakiejś dyscyplinie, a dopiero potem WIERZY w to, że może osiągnąć mistrzostwo świata, czy też odwrotnie - najpierw WIERZY, że może osiągnąć swój cel, a potem do niego dąży i osiąga?

Myślę, że najpierw się wierzy.

I dalej
Słyszałem kiedyś o syndromie drugiego miejsca - są sportowcy, którzy mimo swojego świetnego przygotowania zawsze zajmują drugie miejsce, nigdy pierwsze. Psycholodzy pomagają tym sportowcom UWIERZYĆ, że są w stanie osiągnąć pierwsze miejsce - zdejmują im niejako blokadę pełnego sukcesu.

I dalej autor napisał
Po wielu latach miałem okazję rozmawiać z trzykrotnym mistrzem świata w trikach bilardowych - Bogdanem Wołkowskim, powiedział on do mnie, że najważniejsze w bilardzie jest uwierzenie w to, że stanie się to, co się postanowi, a potem utrzymanie tego stanu wiary podczas uderzenia bili. Osoba, która to lepiej potrafi, staje się automatycznie zwycięzcą.

(Podkreślenia i pogrubienia moje -pwarych)

Tak to więc wiara w zwycięstwo przy podobnych umiejętnościach tworzy zwyciężcę.
Bo jak wytłumaczyć, to, że przy meczu do pięciu przy stanie 0:2 niektórzy staczają się po równi pochyłej, a inni potrafią wygrać 5:2?
To to co mówimy do siebie w takich chwilach, a nie umiejętności, pozwalają nam wygrać, albo powodują naszą przegraną.
Wiara (lub jak kto woli głębokie przekonanie), że jesteśmy w stanie coś zrobić ma kolosalny wpływ na nasze umięjętności.

Na nic nasze umiejętności, kiedy zwątpimy.
Użytkownik KillBil ma motto, z którym się zgadzam całkowicie.
Bilard? - 90% to gra w głowie, a 10% na stole
_________________
Prawdziwa wielkość ubrana jest w prostotę.

[pwarych]

matecki napisał -

UMIEJĘTNOŚCI przede wszystkim. Jak się je ma to nie trzeba wierzyć, tylko wbijać.

Nie zgodzę się z tym
Autor pewnej strony napisał -
Podobnie ze sportowcami. Czy najpierw człowiek osiąga mistrzostwo świata w jakiejś dyscyplinie, a dopiero potem WIERZY w to, że może osiągnąć mistrzostwo świata, czy też odwrotnie - najpierw WIERZY, że może osiągnąć swój cel, a potem do niego dąży i osiąga?

Myślę, że najpierw się wierzy.

I dalej
Słyszałem kiedyś o syndromie drugiego miejsca - są sportowcy, którzy mimo swojego świetnego przygotowania zawsze zajmują drugie miejsce, nigdy pierwsze. Psycholodzy pomagają tym sportowcom UWIERZYĆ, że są w stanie osiągnąć pierwsze miejsce - zdejmują im niejako blokadę pełnego sukcesu.

I dalej autor napisał
Po wielu latach miałem okazję rozmawiać z trzykrotnym mistrzem świata w trikach bilardowych - Bogdanem Wołkowskim, powiedział on do mnie, że najważniejsze w bilardzie jest uwierzenie w to, że stanie się to, co się postanowi, a potem utrzymanie tego stanu wiary podczas uderzenia bili. Osoba, która to lepiej potrafi, staje się automatycznie zwycięzcą.

(Podkreślenia i pogrubienia moje -pwarych)

Tak to więc wiara w zwycięstwo przy podobnych umiejętnościach tworzy zwyciężcę.
Bo jak wytłumaczyć, to, że przy meczu do pięciu przy stanie 0:2 niektórzy staczają się po równi pochyłej, a inni potrafią wygrać 5:2?
To to co mówimy do siebie w takich chwilach, a nie umiejętności, pozwalają nam wygrać, albo powodują naszą przegraną.
Wiara (lub jak kto woli głębokie przekonanie), że jesteśmy w stanie coś zrobić ma kolosalny wpływ na nasze umięjętności.

Na nic nasze umiejętności, kiedy zwątpimy.
Użytkownik KillBil ma motto, z którym się zgadzam całkowicie.
Bilard? - 90% to gra w głowie, a 10% na stole
_________________
Prawdziwa wielkość ubrana jest w prostotę.

[matecki]

[matecki]

[pejo154]

Upraszczając:

wiara bez umiejętności na niewiele się zda, umiejętności bez wiary w siebie też niewiele pomogą. Najlepiej mieć i jedno i drugie - w myśl starej prawdy, że lepiej być zdrowym i bogatym niż odwrotnie...

[pejo154]

Upraszczając:

wiara bez umiejętności na niewiele się zda, umiejętności bez wiary w siebie też niewiele pomogą. Najlepiej mieć i jedno i drugie - w myśl starej prawdy, że lepiej być zdrowym i bogatym niż odwrotnie...

[Executor]

Moje zdanie jest takie, jak z Tomb Raiderem (gra oczywiscie). Jesli ktos nie lubi grac w Tomb Raidera, to po prostu nie potrafi przejsc tej gry.

TAka sama sytuacja z 14/1.


Trudna gra, ale za to najciekawsza, daje najwieksze efekty poprawy gry. Mozna przegrywac wieloma punktami a jednym podejsciem zakonczyc mecz.

Troszke niesprawiedliwa na najwyzszym poziomie swiatowym, ale to juz rzadkosc.

[Executor]

Moje zdanie jest takie, jak z Tomb Raiderem (gra oczywiscie). Jesli ktos nie lubi grac w Tomb Raidera, to po prostu nie potrafi przejsc tej gry.

TAka sama sytuacja z 14/1.


Trudna gra, ale za to najciekawsza, daje najwieksze efekty poprawy gry. Mozna przegrywac wieloma punktami a jednym podejsciem zakonczyc mecz.

Troszke niesprawiedliwa na najwyzszym poziomie swiatowym, ale to juz rzadkosc.

[pwarych]

Kiedyś nie lubiłem pewnych ćwiczeń, ale je wykonywałem i po jakimś czasie je polubiłem, bo zaczęły mi wychodzić. A może zaczęły mi wychodzić najpierw i dlatego je polubiłem. Nie pamiętam już.

Podążając logiką TOMB RAIDERA.
Czy jeśli nie lubię 14/1, bo mi sprawia trudność i mnie frustruje, to oznacza, że nigdy już nie będę dobry w 14/1?

Czy mam sobie dać spokój z 14/1 na zawsze?

Czy ludzie, którzy lubią 14/1 (ale nie mogą jej przejść) będą dobrzy w tę grę?

Czy przyjemność z gry w 14/1 jest w jakiś sposób uwarunkowana genetycznie?

Czy jeśli ktoś nie lubi 14/1, ale uparcie trenuje i w czasie tego treningu w pewnym momencie zaczyna ją lubić troszkę, to jest nadzieja na bycie dobrym w 14/1?

Skoro ćwiczenie brain washing jest dla mnie w tym momencie ciężkie, frustrujące i zniechęcające (i nie do przejścia) - to czy powinienem przestać, bo i tak nic z tego nie będzie? Czy może troszkę jeszcze się wstrzymać z decyzją i poćwiczyć z kilka tygodni?

Pytania są oczywiście retoryczne i z przymróżeniem oka.

Moje zdanie jest przeciwne - wszystko jest trudne, zanim stanie się proste.

Przechodzę całego HITMANA cz.1 i jestem przekonany, że 14/1 jest bardziej powiązane z grą HITMAN niż TOMB RAIDER.
Uważam, że jeżeli ktoś nie lubi grać w HITMANA cz.1, to po prostu nigdy nie zrobi parti z kija.
_________________
Prawdziwa wielkość ubrana jest w prostotę.

[pwarych]

Kiedyś nie lubiłem pewnych ćwiczeń, ale je wykonywałem i po jakimś czasie je polubiłem, bo zaczęły mi wychodzić. A może zaczęły mi wychodzić najpierw i dlatego je polubiłem. Nie pamiętam już.

Podążając logiką TOMB RAIDERA.
Czy jeśli nie lubię 14/1, bo mi sprawia trudność i mnie frustruje, to oznacza, że nigdy już nie będę dobry w 14/1?

Czy mam sobie dać spokój z 14/1 na zawsze?

Czy ludzie, którzy lubią 14/1 (ale nie mogą jej przejść) będą dobrzy w tę grę?

Czy przyjemność z gry w 14/1 jest w jakiś sposób uwarunkowana genetycznie?

Czy jeśli ktoś nie lubi 14/1, ale uparcie trenuje i w czasie tego treningu w pewnym momencie zaczyna ją lubić troszkę, to jest nadzieja na bycie dobrym w 14/1?

Skoro ćwiczenie brain washing jest dla mnie w tym momencie ciężkie, frustrujące i zniechęcające (i nie do przejścia) - to czy powinienem przestać, bo i tak nic z tego nie będzie? Czy może troszkę jeszcze się wstrzymać z decyzją i poćwiczyć z kilka tygodni?

Pytania są oczywiście retoryczne i z przymróżeniem oka.

Moje zdanie jest przeciwne - wszystko jest trudne, zanim stanie się proste.

Przechodzę całego HITMANA cz.1 i jestem przekonany, że 14/1 jest bardziej powiązane z grą HITMAN niż TOMB RAIDER.
Uważam, że jeżeli ktoś nie lubi grać w HITMANA cz.1, to po prostu nigdy nie zrobi parti z kija.
_________________
Prawdziwa wielkość ubrana jest w prostotę.

[logyz]

w gry komputerowe od dluzszego czasu juz nie gram, wiec srednio rozumiem wasze analogie, ale moze wystarczy zaczac trenowac poszczegolne elementy gry w 14 a nie poprostu w nia grac?

nie znam dobrego zawodnika, ktory nie lubi i nie umie grac w 14, wiec i tak to kazdego czeka jesli ma ambicje.
_________________
www.pool-bilard.blogspot.com

czytaj o bilardzie w wykonaniu trójmiejskim, polskim oraz swiatowym

bilardowe relacje video

[logyz]

w gry komputerowe od dluzszego czasu juz nie gram, wiec srednio rozumiem wasze analogie, ale moze wystarczy zaczac trenowac poszczegolne elementy gry w 14 a nie poprostu w nia grac?

nie znam dobrego zawodnika, ktory nie lubi i nie umie grac w 14, wiec i tak to kazdego czeka jesli ma ambicje.
_________________
www.pool-bilard.blogspot.com

czytaj o bilardzie w wykonaniu trójmiejskim, polskim oraz swiatowym

bilardowe relacje video

[Adasp]

[Adasp]